Βρέθηκε το 1997 στην ανασκαφή του οικοπέδου Μακρυγιάννη, στην περιοχή του κλιβάνου ΝΜΑ 1. Η στεφάνη (δακτύλιος, κρίκος) απολήγει στους ώμους σε περίτμητα φύλλα, διακοσμημένα με χαρακτά γεωμετρικά μοτίβα. Στη βάση της, εξωτερικά, υπάρχει χαραγμένο σύμβολο από δύο ομόκεντρα τετράγωνα που τέμνονται από χιαστές γραμμές. Στην κορυφή της στεφάνης είναι επικολλημένη τετράγωνη σφενδόνη με ψηλά τοιχώματα, διακοσμημένα με κάθετες χαρακτές γραμμές. Τα τοιχώματα σχηματίζουν θήκη μέσα στην οποία είναι τοποθετημένος δακτυλιόλιθος από άχρωμο, διαυγές γυαλί.

Τα δαχτυλίδια αποτελούσαν το πιο συνηθισμένο προσωπικό κόσμημα. Κατασκευασμένα από διάφορα υλικά, αντανακλούσαν την οικονομική και κοινωνική θέση του κατόχου τους, κάποτε και τη θέση του στην στρατιωτική ή θρησκευτική ιεραρχία. Εκτός από τη χρήση τους στον προσωπικό στολισμό, είχαν και πρακτικό, συμβολικό ή αποτροπαϊκό χαρακτήρα. Φορέθηκαν από ενηλίκους και παιδιά, μόνα τους ή πολλά μαζί, σε διάφορα δάχτυλα, ακόμα και σε διαφορετικές φάλλαγες των δαχτύλων. Έτσι, το μέγεθός τους δύσκολα προσδιορίζει το φύλο ή την ηλικία του κατόχου τους.